دروغگویی مادرزادی قابل درمان است؟ حقیقت پشت این رفتار

دروغگویی مادرزادی قابل درمان است؟ حقیقت پشت این رفتار

آیا یک دروغگوی مادرزاد قابل درمان است؟

آیا تاکنون با افرادی روبه‌رو شده‌اید که به‌نظر می‌رسد دروغ‌گفتن برایشان به‌نوعی به طبیعت دوم تبدیل شده است؟ این افراد، حتی در ساده‌ترین و بی‌اهمیت‌ترین موضوعات نیز حقیقت را نمی‌گویند. دروغگویی ممکن است به دلایل مختلفی رخ دهد، اما برخی افراد از کودکی یا نوجوانی درگیر الگوهای رفتاری خاصی هستند که آن‌ها را به‌سمت دروغگویی مداوم سوق می‌دهد. روان‌شناسان برای درک این رفتار و دلایل پشت آن، به‌بررسی ژرف‌تری نیاز دارند تا بتوانند راهکارهایی برای درمان آن ارائه دهند.

در این مقاله، به این پرسش می‌پردازیم که آیا افراد دروغگو، به‌ویژه کسانی که به‌نظر می‌رسد از روی عادت و طبیعت دروغ می‌گویند (دروغگوی مادرزاد)، می‌توانند درمان شوند یا خیر.

📞مشاوره روان‌شناسی خود را رزرو کنید! 
با متخصصان ما صحبت کنید و راهکارهای مؤثر برای مواجهه با این مشکل را دریافت کنید.

دروغگوی مادرزاد چه کسی است؟

دروغگوی مادرزاد یک اصطلاح عامیانه است که معادل انگلیسی صحیح آن Pathological Liars و ompulsive liars است و به «دروغگویی مرضی» ترجمه می‌شود.

دروغگویی مرضی به افرادی گفته می‌شود که به‌صورت عادت‌گونه و بدون نیاز به دلایل منطقی، دروغ می‌گویند. این دروغ‌ها معمولاً پیچیده و مفصل‌اند و حتی ممکن است به ضرر فرد تمام شوند.

دروغگویان مرضی گاهی به دروغ‌های خود باور دارند، درحالی‌که برخی دیگر تنها زمانی به دروغ‌هایشان اعتراف می‌کنند که مدارک واضحی علیه آنان ارائه شود. این رفتار اغلب از دوران نوجوانی آغاز و تا بزرگ‌سالی ادامه می‌یابد و ممکن است با اختلالات شخصیتی نظیر شخصیت ضداجتماعی، خودشیفته، یا نمایشی همراه باشد.

📞آیا نگران رفتارهای اطرافیان خود هستید؟ 
مشاوره تخصصی روان‌شناسی می‌تواند به شما کمک کند تا دلایل این رفتار را درک کنید و راهکارهای مناسبی پیدا کنید.
همین حالا وقت مشاوره خود را رزرو کنید!

آیا دروغ‌گفتن بد است؟

اگرچه ممکن است گاهی دروغگویی قابل توجیه باشد، اما به‌طور کلی این رفتار در جوامع بشری ناپسند شناخته می‌شود و درصورتی‌که به یک عادت تبدیل شود می‌تواند اختلالات زیادی در زندگی فرد و افرادی که با او زندگی می‌کنند ایجاد کند.

 

دروغگویی
                                                                                                دروغگویی مرضی

آیا دروغ‌گفتن یک اختلال روانی است؟

دروغ‌گفتن به خودی خود یک اختلال روانی محسوب نمی‌شود، اما ممکن است به‌عنوان نشانه‌ای از برخی اختلالات روانی یا شخصیتی مانند اختلال شخصیت مرزی، خودشیفتگی، ضداجتماعی و همچنین اختلال ساختگی (مانند سندرم مونشهاوزن) ظاهر شود. در این شرایط دروغ‌گفتن یک اختلال روانی محسوب می‌شود. در ادامه دلایلی که سبب دروغگویی مرضی می‌شوند را بررسی می‌کنیم.

📸 به اینستاگرام ما سر بزنید و با مطالب روانشناسی و راهکارهای درمان آشنا شوید!
💬 سوالات خود را در دایرکت با ما در میان بگذارید.

علل دروغگویی مرضی از دید روان‌شناسی

دروغگویی مرضی یا اجباری می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد و گاهی به‌عنوان نشانه‌ای از دیگر مشکلات روانی ظاهر می‌شود. در ادامه، مهم‌ترین دلایل احتمالی دروغگویی مرضی را توضیح می‌دهیم:

اختلالات شخصیتی

افرادی با اختلالات شخصیتی مانند اختلال شخصیت مرزی (BPD)، خودشیفتگی (NPD) و اختلال ضداجتماعی (APD) ممکن است به دلایل مختلفی دروغ بگویند. افراد دارای BPD به دلیل احساس بی‌ثباتی و عدم اعتماد‌به‌نفس، واقعیت را به‌شکلی تغییر می‌دهند که با احساساتشان هم‌خوانی داشته باشد. افراد خودشیفته نیز برای دستیابی به توجه و تحسین، یا به دلیل نیاز به اهمیت‌دادن به خودشان، ممکن است به دروغ متوسل شوند. همچنین، افراد با شخصیت ضداجتماعی ممکن است دروغ بگویند تا از دیگران بهره‌برداری کرده یا لذت ببرند.

 

اختلال ساختگی (Factitious Disorder)

این اختلال که با نام «سندرم مونشهاوزن» (Munchausen syndrome) نیز شناخته می‌شود، افراد به‌گونه‌ای رفتار می‌کنند که انگار به یک بیماری جسمی یا روانی مبتلا هستند؛ حتی اگر در واقعیت بیماری وجود نداشته باشد. علل این اختلال ممکن است شامل آسیب‌های دوران کودکی، اعتماد‌به‌نفس پایین یا وجود اختلالات شخصیتی باشد.

📢 اطلاعات بیشتر و مشاوره تخصصی در کانال تلگرام ما!
با مشاوران ما در تماس باشید و از جدیدترین روش‌های درمانی آگاه شوید.

عوامل محیطی و اجتماعی

برخی روان‌شناسان معتقدند محیط زندگی فرد نقش به‌سزایی در شکل‌گیری رفتارهای دروغگویی دارد. اگر فرد در محیطی زندگی کند که دروغگویی به‌عنوان ابزاری برای کسب امتیاز یا فرار از پیامدها پذیرفته‌شده باشد، ممکن است دروغگویی را به‌عنوان یک راهبرد مؤثر بیاموزد.

 

اختلالات روانی دیگر

دروغگویی مرضی ممکن است به‌عنوان علامتی از اختلالات دیگر نظیر دوقطبی، ADHD و مشکلات کنترل تکانه ظاهر شود. این افراد به دلیل ناتوانی در مهار انگیزه‌های خود، گاهی بی‌دلیل دروغ می‌گویند.

 

دمانس فرونتوتمپورال

این نوع زوال عقل که بر قسمت‌های جلویی و گیجگاهی مغز اثر می‌گذارد، ممکن است به تغییرات رفتاری شدید مانند دروغگویی، رفتارهای اجتماعی نامناسب و عدم همدلی منجر شود.

دروغگویی
                                                                                  درمان دروغگویی مرضی

چطور از خود در برابر افراد دروغگو محافظت کنیم؟

برای محافظت از خود در برابر افرادی که به‌طور مداوم دروغ می‌گویند، روش‌های زیر می‌توانند موثر باشند.

  • آرامش خود را حفظ کنید: اگر متوجه شدید که فردی به شما دروغ می‌گوید، واکنش احساسی شدید نشان ندهید. افراد دروغگو ممکن است نسبت به خشم یا سرزنش حساسیت نشان دهند و همین واکنش‌ها می‌تواند منجر به افزایش تنش شود.
  • درگیر دروغ‌ها نشوید: وقتی می‌دانید حرفی که گفته می‌شود حقیقت ندارد، بهتر است آن را تأیید نکنید و به گفت‌وگو ادامه ندهید. با تأییدکردن دروغ‌ها، رفتار دروغگویی را تقویت می‌کنید. به‌جای این‌که دروغ را تقویت کنید، محترمانه به طرف مقابل اطلاع دهید که از حقیقت آگاه هستید و بحث را به پایان برسانید.
  • پیشنهاد کمک حرفه‌ای بدهید: اگر احساس می‌کنید که این فرد از رفتارهای خود ناراحت یا ناراضی است، به او توصیه کنید که به مشاور مراجعه کند. روان‌درمانی می‌تواند به افراد دروغگو کمک کند تا ریشه‌های رفتاری خود را شناسایی و مدیریت کنند.
  • توجه به بیماری‌های احتمالی: برخی از دروغگویان ممکن است بدون قصد آسیب یا سود شخصی، به دلیل اجبار، به دروغ‌گفتن روی آورند و این می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات روانی باشد. از فرد درباره علائم دیگرش پرس‌وجو کنید و او را به دریافت کمک تخصصی تشویق کنید.

🌟 برای درمان دروغگویی مادرزادی و بهبود روابط خود، همین حالا وقت مشاوره رزرو کنید!
💡 تیم مشاوران متخصص ما آماده‌اند تا به شما کمک کنند تا رفتارهای ناسالم را مدیریت کنید.
📲 مشاوره آنلاین و حضوری فقط با یک کلیک!

درمان دروغگویی مادرزادی

تراپی دروغگویی مادرزادی (یا دروغگویی مرضی) پیچیده است و اغلب به روان‌درمانی نیاز دارد. در این فرآیند، حضور یک درمانگر مجرب برای مدت‌طولانی ضروری است، زیرا دروغگویان مادرزاد ممکن است در مواجهه با درمان نیز دروغ بگویند و روند تراپی را دشوارتر کنند.

یکی از روش‌های موثر در تراپی، درمان شناختی-رفتاری (CBT) است. این روش به فرد کمک می‌کند تا الگوهای فکری ناسالمی را که موجب دروغگویی می‌شوند، مانند میل به جلب توجه، شناسایی و جایگزین کنند.

درمان دیالکتیکی رفتاری (DBT) نیز گزینه‌ی دیگر تراپی است که با ترکیب تکنیک‌های ذهن‌آگاهی و تنظیم هیجانی، به فرد در مدیریت تکانه‌ها و بهبود روابط بین‌فردی کمک می‌کند. این روش به‌ویژه برای دروغگویان مادرزاد که با ناپایداری هیجانی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، مفید است.

علاوه‌بر جلسات فردی، گروه‌درمانی و جلسات مشاوره خانوادگی هم می‌توانند در بهبود روابط اجتماعی و کمک به فرد در پذیرش و تغییر رفتارهای خود مؤثر باشند.

 آیا تا به حال با چنین رفتارهایی مواجه شده‌اید؟ تجربیات و نظرات خود را با ما در میان بگذارید. شاید گفت‌وگوی شما، الهام‌بخش دیگران باشد.

خلاصه مقاله

دروغگویی مادرزادی یا دروغگویی مرضی، نوعی دروغگویی مداوم و غیرمنطقی است که ممکن است به دلیل اختلالات شخصیتی، مشکلات روانی یا عوامل محیطی شکل بگیرد. این رفتار از دوران نوجوانی شروع می‌شود و ممکن است با اختلالات شخصیتی مانند اختلالات ضداجتماعی و خودشیفتگی همراه باشد. برای محافظت از خود در برابر این افراد، حفظ آرامش، اجتناب از تأیید دروغ‌ها و پیشنهاد کمک حرفه‌ای توصیه می‌شود. درمان این مشکل اغلب از طریق روان‌درمانی به‌ویژه روش‌های شناختی-رفتاری (CBT) و دیالکتیکی رفتاری (DBT) امکان‌پذیر است و به تغییر الگوهای فکری ناسالم کمک می‌کند.

🔗 برای رزرو وقت اینجا کلیک کنید!

منابع:

      1.link.springer.com

      2.www.goodtherapy.org

      3.www.webmd.com

      4.www.psychologytoday.com

      5.www.psychiatrictimes.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *